تصویر غم

حافظ در سال تقریباً 700 هـ.ق می فرماد:

دل به امیدِ روی او همدمِ جان نمی‌شود *** جان به هوایِ کویِ او خدمتِ تن نمی‌کند!

تقریبا دویست سال بعد، حوالی سال 900 هـ.ق کلیم همدانی معروف به کلیم کاشانی می فرماد:

بار غم فراق تو بس که شکسته پیکرم *** داغ به سینه‌ام کنون تکیه به من نمی‌کند!

و باز تقریباً 200 سال بعد حوالی 1100 هـ.ق مشتاق اصفهانی می فرماد:

بی‌تو ز بس فتاده‌ام از نظر جهانیان *** آینه گر شوم کسی روی به من نمی‌کند!

به نظرت غم در کدام بیت لطیف‌تر به تصویر کشیده شده؟